Türkçe, sayfa 197

İsimler belli dönemlerde popülerlik kazanır. Buna bazen hit olmuş bir şarkı bazen de bir televizyon serisi sebep olabilir.

İsim seçimlerimiz maruz kaldığımız öyküler güncellendikçe devridaim yapar.

Mesela Türkiye’de 2004 yılının en popüler erkek ismi Polat’tır*. Ancak popüler olan çoğu zaman en doğru veya en uygun olan demek değildir.

Bu yüzden size 1990 yılında verilmiş isminizi bu yıl popüler değil diye değiştirmezsiniz.

Çünkü siz katkıda bulunduğunuz değişimlerin ve diğer milyonlarca etkileşimin toplamısınız.

Popüler mi? O en kolay tercihtir ve ömrü kısadır.

*Kurtlar Vadisi (2003-2004) TV dizisi başrolü.

“Tekrar hoş geldiniz!” tanımanın, alogritmik olmayan bir kucaklaşmanın ve yeniden kavuşma umudunun karşılığında söylenir.

Müşterinizi sadece hatırladığınızı değil özlediğinizi ifade eder.

Tekrar hoş geldiniz; iletişimin bildirimlere kıstırıldığı bir dünyada şu otantik sorunun cevabıdır:

“Çekip gittiğinizde sizi kim özleyecek?”

Biz.

Bayram sonrasına kadar neredeyse herkes çekip gittiğine göre dönenleri bu şekilde karşılayın.

Çünkü özlemek pazarlamanın işidir.

“Herkes yanılıyor” demek çok zor iştir.

Dr. Burry, konut piyasasına karşı bahis oynamak üzereyken bankacılara şunu söylemişti: “Pazarın, bankaların ve popüler kültürün hakim duyarlılığına dayanarak, evet, aptalca bir yatırım. Ama herkes yanılıyor.”

“Hakim duygu ve popüler kültür” iki tehlikeli ölçüdür.

Bu ölçü birimi bize; yoksulluk, yıkım, savaş, aşırı nüfus ve nihayetinde feci bir iklim çöküşü getirdi.

San Francisco’da bir ofis girişinde şu klişeyi okumuştum:

“Konsensüse karşı bahis oynayıp haklı çıkmak: Harika bir şey!”

Gerçekten de öyle…

Umarım bunu daha sık yaparız.

“Bayanlar ve baylar; hafta sonu!”* diyen Craig David’in 4 saniyelik videosunu 93 haftadır -her cuma, sektirmeden- tweetleyen parodi bir hesap var.

Bu hesap neden 275bin takipçiye ulaşır? Nasıl olur da %45 hesap etkileşimi sağlar?

Çünkü insanlar doğru ve tek ürün konseptine bayılır.

Eğer ürününe güveniyorsan “Tek ürün satmaz!” diyenlere kulak asma. Ve eğer deneyip başarısız olduysan sorun çeşit noksanlığında değil ürünün kendisindedir.

*Ladies and gentlemen, the weekend.

Bir şeyleri gözünüz kapalı tatmak kolay değildir.

Çünkü gözün muhalif olduğuna damak onay verse de zorlanırsınız.

Muhalefet kodlarımıza aykırı ve uzlaşmaz olarak işlenmiştir ancak haklı varlığı uyum getirir.

Çünkü hayatta güzel farz edilen ne varsa uyum yani harmoninin eseridir.

Harmoni ise uzlaşmak demektir ve sadık bir muhalefet onun olmazsa olmazıdır.

Uzlaşan çatışmaz. Uzlaşan geliştirir. Uzlaşan yaşatır.

Profesyonel bir golfçünün başlama alanından hole in one* yapması 3000’de 1 ihtimaldir.

Ve olasılık bazen şansın konusu değildir. Çünkü ihtimaller siz kendinizi gösterdikçe dramatik oranda artar.

Bu nedenle yaptığınız işte şanslı olmak ile çekiliş şansı arasında çok fark vardır.

İkincisi adil değildir; saf rastlantıdır.

Tiger Woods 23 yıllık kariyerinde 20 kere tek vuruş atışı yapmıştır. 23 yıllık kariyer bu golfçüye 20 şanslı vuruş hediye etmiştir.

Bu hafta şansın görevini yapmasına izin ver.

Kendini göster!

*Tek vuruşta deliğe isabet.

Paha biçilmez olan çok pahalı veya nadir ile değil olağan dışı ile alakalıdır.

Olağan dışı olan fiyatlanamaz çünkü kontrolsüz hadiselerin sonucunda ortaya çıkar.

Mesela bir final maçında sahanın dışına çıkan tenis veya beyzbol topunu yakalatacak koltuğu satın alamazsınız.

O konum ve hadise paha biçilmezdir.

Olağan dışı bir olaylar zinciri üründür. Bu nedenle paha biçilmez olan fiyat ile ilgili değildir. Tıpkı Pazarlama gibi.

Fiyat, o satışın işidir.

Yavaş akan trafikte su satan bir seyyarın giydiği polis ceketi dikkatimi çekti.

Trafikte sürücüyseniz dikkatinizi polisten daha çok ne çekebilir ki?

Hedef kitlenizi tanımadan dikkat çekme stratejisi üretemezsiniz.

Pazarlama için ise dikkat varlığının başlangıç noktasıdır.

Ve nasıl oduysa seyyar dostumuz bunu çoğumuzdan iyi kavramış.

Apple iki gün önce geleneksel bahar etkinliğini düzenledi.

Apple’ın kendine has bir pazarlama dili var. 20 dakikalık tanıtımda sadece Mac için yaptıkları benzetmelerden seçtiklerim:

-(..) Bu tanıtım için çok heyecanlıyız!

-Tamamen yeni bir seviye!

-Daha da güçlü!

-Kesinlikle çok güzel!

-Son derece sessiz!

-Mac için devasa bir adım!

-Mac’in yeni formu çok çarpıcı!

-Beklentileri yıkıp geçti!

-Her açıdan inanılmaz!

-Kullanıcıları kesinlikle şaşırttı!

-Önceden mümkün olanın çok ötesine geçti!

-Her şeyden yıllar önde!

-Her zamankinden daha kişisel, daha güçlü ve daha yetenekli!

-Apple’ı gerçekten benzersiz kılan budur!

-Ve bu sadece bir başlangıç!

Bu kalıplara cüret etmek çok zordur. Ancak cüret iki formda gelir.

Birincisi saygısız diğeri yüreklidir. Saygısız olan hızlı siner. Yeterli cesareti olan konuşur, aksiyon alır ve değiştirir.

Apple, Robert Greene’nin kalıplaştırdığı gibi hep ikinci yolu seçiyor:

“Taç giyme töreni için beklemeyin; en büyük imparatorlar kendilerini taçlandırır.”

“Sadece akşam yemeği yapabiliyoruz çünkü sabahları suyumuz olmuyor” - Sudanlı Abuk Garang (13 yaşında).

Su kaynaklarının kıtlığına bağlı olarak 2040 yılına kadar 40 milyon çocuk hayatını kaybedecek!

Interstellar’ın bana göre en vurucu diyaloğu şuydu (İzlemek için tıkla).

Ben çocukken*, her gün yeni bir şey üretiyorlardı sanki. Bir alet yada bir fikir… Her gün Noel gibiydi. Ve 6 milyar insan… Bir düşünsene. Her biri, üretilen her şeye sahip olmaya çalışıyordu.

Abuk suya ulaşamıyor çünkü geri kalanımız her şeye sahip olmaya çalışıyor.

Ve ‘her şey’ cani pazarlamanın bize en sık sattığı kalıptır.

*Filmin kronolojisine göre yıl 2070 ve karakter 2000’li yılların başından bahsediyor.