Nasıl bir öykü?

60 milyon yıllık Kapadokya'nın yılda 4 milyon, 85 yıllık Golden Gate Köprüsü'nün 15 milyon üzerinde turist ağrılaması, bizim sadece öykümüzü anlatamadığımızı değil, onu değiştirmemiz gerektiğini gösterir.

"Nasıl değiştiririz?" bu yazının konusu değildir. Ancak "Nasıl bir öykü?" diye sorarsan şöyle tartışırım:

Öncelikle projen veya girişimin gerçekleri konuşmak zorunda değildir.

Klimacı veya bir çatı ustası bize çözüm satar. Evinize gelip sorunu çözer ve giderler. Bu gerçektir. Danışmanın, doktorun, politikacın ve ben öykü satarız. Bu öyküler sorunlarımızı kendi başımıza çözmemiz için bize yol gösterir. Bazen işe yaramayabilir ama yaradığında sadece günün değil yılın değişir.

Bu çıkış noktasıyla şu sorulara cevap vermeniz gerekir: Kapadokya hikayemiz, oraya gelen insanların dünya görüşünü yansıtıyor mu? Bu hikaye orada hizmet verenler ile uyuşuyor mu? Bu hizmet ve tüm deneyim bir kimlik oluşturuyor mu? Bu kimlik gidenleri daha fazlasını satın almak için kamçılıyor mu?

Golden Gate, köprünün 1 liralık perçinini 60₺'ye satıyor.

Bir düşün derim...