Mucize satmak kolaydır çünkü var olmayanın alıcısının eli tutulmaz. Aynı çocuklara sattığımız ışın kılıçları veya sihirli asalar gibi.
İşe yaramadığını bildiğimiz halde satın aldığımız ürünler iade edilmez.
Mucize, sihir veya keramet diye birşey yoktur ama maalesef yok satar. Coca-Cola bunun farkına varmış olacak ki, her yanımızı yeni ürettiği “Gerçek Mucize” sloganı ile donatmış.
Hem mucize, hem gerçek.
Sakının derim.
İnanmayı seviyoruz, inanmak istiyoruz ve aslında inançtan faydalanıyoruz. Ve belki bir noktada birey olarak fonksiyonel olmak için inanmak zorundayız.
Ama yanılmaktan nefret ederiz.
Yanılma konusunun alternatifi ise inançsızlık, skeptisizm veya komplo çılgınlığı değildir. Çünkü hiçbir toplum ‘güven’ ve öyküye duyulan inancın sağladığı ‘iyimserlik’ olmadan hayatta kalamaz.
Dolayısıyla hayır, inancı denklemden çıkartamazsın. Belki maliyeti biraz özgürlük ve sık burun sürtmek olabilir ama sorumluluğun da bedeli budur.
Pazarlamacı olarak senin işin; inandığımız yanlışlardan bizi vazgeçirmek, onun yerine daha iyi ve daha çok işe yarayan şeylere* inanmamız sağlamandır.
Kurnazlığın lüzumu yok.
*Küresel ısınma paniği gibi.
Yarın bu yılın 44. haftası başlıyor. Geriye 8 hafta kaldı.
Geri kalan sayımda işlerin sakinleşeceği, biraz daha düzene gireceği veya normalin -her ne demekse- geleceği falan yok.
Bu hep böyle oldu ve sen istisna değilsin. Hazır ol!
Hayırlı haftalar.
“Tarihin sıfır noktası” Göbeklitepe için seçilmiş harika bir slogan. “Gidilecek en iyi 10 tatil yeri” çıkışı gibi doğru değil ve olmasına da gerek yok.
Size satın almak istemediğiniz veya hiç satın almayı düşünmediğiniz bir ürün bu şekilde sunulur. Bu yaklaşım yeni bilgilere dayanarak yeni bir kara vermenizi kolaylaştırır.
Çünkü kimse sabah “Tarihin sıfır noktası neresi?” sorusu ile uyanmaz. Belki tarihin sıfır noktasını keşfetme merakımızın keşfe ihtiyacı var.
Bu sorumluluk senin üzerinde. Sadece üretmek yetmez. Bizi kışkırtman lazım.
“1977’den beri…” bir pazarlama mottosudur ve benzerleri gibi şu taahhütte bulunur: Biz yaptığımız işte deneyimliyiz. Burada satılan deneyim genellikle ürünün orijini ile ilintilidir ve şuna vurgu yapar: “Dondurmamızı 44 yıldır hep aynı metodla yaparız”.
Eğer Apple’sanız iletişim dilinizi bu yaklaşımla inşa etmeniz uygun olmaz. Çünkü teknoloji sürekli değişen bir dinamizme ihtiyaç duyar.
İşte Cumhuriyet de “-den beri”yi hatırlamak ve hatırlatmaktan çok “Ya şimdi!”yi sorgulatan temeller üzerine kurulmuştur.
Kutlu olsun!
Taksicilik verilmesi en kolay servislerden biridir. Hizmetin tüm içeriği “A noktasından B noktasına…” tarifi kadar basittir. Uber, Lyft ve Curb gibi girişimler bu komplike çıkarımı yapamayanlara işin gerçek yüzünü kanıtlayalı çok oldu.
Ancak ülkemizde hala ikna olmayanlar ve bu basit hizmeti anlamsız çıkmazlara sokanlar var. Bu mafyanın tarifidir. Basit olanı karmaşık hale getirmek ise bürokrasinin.
Çözümü düşünülmemiş veya çözümü uygulanmamış bir problem yapılacaklar listesindedir. Eğer bir problem, çözülmüş örnekleri varken hala askıdaysa artık bir problem değil; asalaktır.
Taksi hizmeti Türkiye’nin diğer birçok meselesi gibi bir sorun değil bir asalaktır. Çünkü dünyada sayısız çözülmüş örneği vardır.
Ve unutma; bu asalak seni tüketirken ekosistemin tasarlayıcısı bürokrasinin sağlıklı kalmasını sağlar.
Pazarlamanın kadını bir ürün gibi kullanması tartışması çok yaygındır. Meşhur İngiliz deyimiyle “It’s a free country, ain’t it? İstediğinizi yapmakta özgürsünüz.
Sadece bu platforma saniyede 1100 üzerinde fotoğraf yüklenir ve belki içeriğin %30’dan fazlasını kadın modeller oluşturur. Dolayısıyla mevzu yeni ve muamma değildir.
Geçenlerde saygın bir sektörde faal, bilinir bir markanın fuar standını ziyaret ettim. Tekrar tanımlayayım: “Striptiz şovunu…”
Pazarlamanın amacı dikkat çekmektir ama pazarlamacı bunun için yanıp tutuşurken, kendini şu soruyla söndürür: Ne pahasına?
Bu sorunun cevabı ise güvendir. Dikkat çekmenin her zaman kısayolları olmuştur. Kendinizi yakarak dikkat çekebilir ama kesinlikle güven kazanamazsınız.
Dikkat eyleme geçmek için karşılığında şu soruyu sorar: Ne öneriyorsun? Ya da benim verdiğim nudist örnek ve benzerleri söz konusu olduğunda: Ne gizliyorsun?
Doğup büyüdüğüm şehirde hep anlatılan meşhur bir ebeveyn öğüdü vardi.
Öykünün özeti söyle:
Zengin baba oğullarına karşı serttir. Anne bu duruma isyandadır. Baba herkese bir ders vermek ister ve günün birinde evin giriş kapısının önüne kocaman bir kütük koyar.
Eve gelen 4 oğuldan hepsi kütüğün niye orada durduğunu sorgulamadan, girişe engel teşkil ettigi gerçeğini görmezden gelerek üstünden atlayıp eve girerler. Adam eşine döner ve “Gördün mü? İşte tam da bu yüzden…” der.
Bu öykü iş dünyası söz konusu olduğunda bana şu gerçeği hatırlatır: 20 yıl önce dört yılını harcadığın kampüsün yapacağın işe katkısı sıfırdır. Önemli olan sorunları ele alış biçimindir.
“Üstünden atlayabiliyorsam benim problemim değildir!” yaklaşımı seni en fazla memur yapar.
Soru 3/3
Taklit ile ilgili görüşünüz nedir?
Benzetme/imitasyon pazarlama söz konusu olduğunda heybesi dopdolu bir temaya dönüşebilir. Çünkü taklitler aslını yaşatabilir, savaş başlatabilir veya yeni yaklaşımlara yol açabilir.
Neredeyse her konuda olduğu gibi taklit de söz konusu olduğunda kasıt önemlidir. Mesela bir İskandinavın güneşli günlere özlemi, ilgili koşulları taklit etme girişimini tetiklemiş ve nihayetinde Sauna’yı doğurmuş olabilir.
Her yeni tasarım bir öncekini ilintiler. Eğer taklitten kasıt buysa sorun yok demektir. Her ne kadar TDK bize aksini öğretse de taklit kopya/replika değildir. Mesela Xiaomi Apple’ı taklit etmez, kopyalar. Apple ise IBM’i taklit etmiştir.
Sorular için teşekkürler :)
Soru 2/3
“Nereden başlamalı?”
Harika bir soru.
Yanıldığında fikrini değiştirmeni sağlamak ne kadar zaman alıyor?
Buradan başla.
Ve cevaplar konusunda dürüst ol. Çünkü bu proses, geliştirme yeteneğin ile korelasyon halindedir.
Gelişmek değişmektir. Mükemmel olmak sık sık değişmektir. -W. Churchill